ΜΕΣΟΠΕΛΑ'Α
'ΔΩΜΑΤΙΟ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ' από την Πόρτα Της Ληνώς
ΔΩΜΑΤΙΟ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ
Νωρίς δύει η σελήνη
και μέσα στη γαλήνη
γαυγίζουν τα σκυλιά.
Αυτή η νέα σελήνη
τίποτε δεν αφήνει
μονάχα τα φιλιά.
Κάτω απ’ το γαλαξία
δεν έχει πιά αξία
ό,τι είχε παλιά.
Το μόνο που έχει μείνει
από κάθε νέα σελήνη
είναι εκείνα τα φιλιά.
Κι εκείνα όλα τα λόγια
όταν χωρίς ρολόγια
ξυπνούσαμε αγκαλιά.
____________________________________
από την 'Πόρτα Της Ληνώς' μου
'Εγώ δε...' από την Πόρτα Της Ληνώς
Εγώ δεν τον έχω γνωρίσει
αν και στα μάτια σου τον έχω συναντήσει,
να χάνεται στα κύματα θλιμμένο αγόρι
με το κεφάλι κρεμασμένο από την πλώρη,
να περιμένει τις Γιαλούδες κάθε μεσημέρι
να τον αρπάξουν να τον πάρουν σ’ άλλα μέρη.
Στα μάτια σου τον έχω συναντήσει
σα να ‘ταν αδελφός ή εγγονός ή προγονός σου.
Τον αγαπώ σαν κάτι σκοτωμένο
που ήτανε γραφτό, πριν από μας, να πάει χαμένο·
σαν τα οστά του πάππου στο εκκλησάκι,
της μοναξιάς αθώο φαντασματάκι
που όταν μας έρχεται από των αναμνήσεων τη χώρα
λέω: αν δεν ήτανε αυτός δε θα ‘σουν εσύ τώρα.
__________
από την 'Πόρτα Της Ληνώς' μου
ΜΕ ΛΥΧΝΑΡΙ _ από την 'ΠΟΡΤΑ ΤΗΣ ΛΗΝΩΣ'
ΜΕ ΛΥΧΝΑΡΙ
Χοντρή βροχή στο τζάμι
κι αέρας μακρινός
είπα «άνοιξε σουσάμι»
κι άνοιξε ο ουρανός.
Νοτιάς χτυπάει το σπίτι
παίρνει και το νησί
στου χείμαρρου την κοίτη
η ελπίδα μου η χρυσή.
Να ‘ρχόσουνα απόψε
θα ‘σουνα θησαυρός.
το τζίνι μου ‘πε «κόψε»
κι έπεσε κεραυνός.
«Άμα δεν το ρισκάρει
για σένα να βραχεί
έρχεται για να πάρει
τζάμπα θα πάει η ευχή.»
Σ Υ Μ Β Ο Υ Λ Ε Σ Π A N Ω ΣΕ ΜΙΑ Ο Μ Ο Ι Ο K A T A Λ H Ξ I A T O Y E Λ Y T H
Σ Y M B O Y Λ E Σ Π A N Ω ΣΕ ΜΙΑ
ΟΜΟΙΟK A T A Λ H Ξ I A T O Y E Λ Y T H
Ω µη γελάσεις µε τα δάκρυα της απαρηγόρητης
που τρέχουν επειδή πάλι άργησε το αγόρι της.
Κέρνα ένα κρασί
βρες µια σαχλή δικαιολογία για το σασί
και πες πως ξέρεις ότι θα γυρίσει
µόλις ο ήλιος ανατείλει από τη ∆ύση.
Τα πέρασες κι εσύ αυτά τα φαύλα
όταν ο κόσµος σου κρεµόταν απ'
’
την καύλα
και πληγωνόσουν όταν «γκόµενα της πλάκας»
σε έλεγε εκείνος ο µαλάκας.
⌛
Από 'ΤΑ 40 ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ' μου.
Κι αν σάς διασκεδάζει, καλώ να μαντέψετε ποια είναι του Ελύτη από τις ομοιοκαταληξίες του ποιήματος
ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ από την 'Πόρτα Της Ληνώς'
ΕΥΧΗ από την Πόρτα Της Ληνώς
ΣΟΝΕΤΤΟ ΤΗΣ ΑΛΕΠΟΥΣ - από την ΠΟΡΤΑ ΤΗΣ ΛΗΝΩΣ

'Αγγελος Μαστοράκης― στη Χαρά
'Αγγελος Μαστοράκης― στη Χαρά
στη Χαρά
Του Άγγελου
Χθες το βράδυ πέρασα μπροστά από το σπίτι του
και τον σκεπτόμουν.
1980 Καλοκαίρι κι ανέβαινε στη Ρωμανού Μελωδού
καυτά αθηναϊκά μεσημέρια
κι άκουγαν μουσική με τον Κύριο Kastell
και του έλεγα ότι βαριέμαι την Επιστημονική Φαντασία
«Εσύ είσαι Φιτζέραλντ» έλεγε,
«Και Κέρουακ. Μα κυρίως Μπάροουζ» απαντούσα.
Κι είναι σα χθες
που φούσκωνα.
Κι ο Κύριος Kastell είχε ζωγραφίσει
ένα ολοστρόγγυλο κόκκινο στόχο στην κοιλιά μου.
Κι είναι σα χθες.
Αλλά δεν είναι. Χθες.
Nikos Valkanos Χαρά, λίγον καιρό πριν ταξιδέψει ο Άγγελος του είχα τηλεφωνήσει να κουβεντιάσουμε για το φεστιβάλ κόμικς που ετοίμαζα στο νησί σου... Μια απόμακρη φωνή, σαν από άλλο κόσμο, που την έχω πάντα στην ψυχή μου: "Τι τα θες τώρα ρε Νίκο, εγώ φεύγω"...
από https://www.facebook.com/xarapel/posts/9859476080808374
_______________________________________________
#Ψυχοσάββατο- αφιέρωμα
Κι αν έχετε διάθεση θυμίζω
μια εκπομπή μου, 2 ώρες με ποίηση και τραγούδια για το θάνατο και τους νεκρούς μας.
#θάνατος
#του_νεκρού_αδελφού
ΓΗΤΕΙΑ της ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥ από την 'Πόρτα Της Ληνώς'
Narcofeminist Advocacy at CEDAW Webinar #EuroNPUD_SisterWUD
Women who use drugs have been addressing and presenting their concerns and recommendations to the Committee on the Elimination of All Forms of Discrimination against Women (CEDAW), who monitors the United Nations Convention on Human Rights enforcement.
This webinar’s aim was to increase and strengthen the involvement of women who use drugs in human rights mechanisms advocacy such as CEDAW, based on peer-led pathways. It is organised by the EuroNPUD SisterWUD with the collaboration of INPUD and whrin. While arguing for a narcofeminist perspective on human rights, also presents some examples of shadow reports submitted to CEDAW.
https://youtu.be/8F3bQja_lwY?si=6Fc0t9GmEFgk_-6m
EuroNPUD launched it's CEDAW Shadow Report for Portugal illustrating the potential to make use of this UN process on the elimination of all forms of violence against women to champion the specific needs and rights of women who use drugs. Document available on EuroNPUD Shared Drive. https://drive.google.com/file/d/1U-Hop1lOEMl5wj3bq-FaBO0_VjmpO7bm/view
'A Writer’s Life' by Daphne Chronopoulou
Daphne Chronopoulou
A Writer’s Life
To drink
To think
Find clue and link
That is a writer s life;
No glossy mink
Or shocking pink
But drugs and mental strife.
To love
To rove
And hand in glove
To live with pen and knife.
Kastellakia, circa 2002
First public appearance 2002 at:
https://poihtikakailogotexnikaanalogia.blogspot.com/2015/06/11112004-2005.html
«Ιαπωνικά Λουλούδια Του Τσαγιού» ν' ανοίγουνε για σένα
8 προς 9 Νοεμβρίου είναι η επέτειός μας,
η νύχτα που ο Κύριος Kastell κι εγώ γνωριστήκαμε―με τη βιβλική έννοια, διότι με την κοινωνική ήμασταν ήδη γνωστοί αφού κινούμασταν στους ίδιους κύκλους― κι από τότε είμαστε μαζί ως τώρα.
8 Νοεμβρίου, αγία ημέρα της σύναξης αρχιστρατήγων Μιχαήλ και Γαβριήλ και των λοιπών αγίων ασωμάτων και ουρανίων Ταγμάτων, ημέρα της Αεροπορίας κι όλων των ιπταμένων (είπαμε: σωμάτων κι ασωμάτων), βρεθήκαμε τυχαία στο Λούκι*, της οδού Χάριτος, μπαρ φίλων που πλέον απαθανατίστηκε στο γνωστό τραγούδι. Τυχαία βρεθήκαμε κι όταν έκλεινε τον κάλεσα να συνεχίσουμε τη βραδιά στο Κόκκινο Δωμάτιο, το δωμάτιο που κρατούσα πλάι στο σπίτι του πατέρα μου με τον οποίο ζούσα τότε.
Δεν κοιμηθήκαμε εννοείται και το πρωί ο Κύριος Kastell είχε να πάει στο PopEleven των Αδελφών Φαληρέα όπου εργαζόταν, υπεύθυνος εισαγωγής και πωλήσεων για τον τομέα «ξένης» μουσικής που ακόμα λατρεύει.
Το ότι περπάτησα μαζί του ως εκεί αντί να μείνω να ξεκουραστώ, σήμερα, μετά από δεκαετίες λέει κάτι για το δέσιμο που επακολούθησε. Μα τότε ακόμα, με τη ζωή να ανοίγεται μπροστά μας φαινομενικά απέραντη, αυτό δεν πήρε κι ούτε ήθελα να πάρει καμιά συμβολική σημασία. Απλώς, τον συνόδεψα σε ένα δεκάλεπτο περίπατο στον Περιφερειακό Λυκαβηττού, μέσα από τη Δεξαμενή ως τη Σκουφά που αποχαιρετιστήκαμε αμήχανα, όπως κάνουν οι νέοι μετά από μια νύχτα sex και κουβέντας.
Είχε πάει 9 Νοεμβρίου.
Ημέρα που 10 χρόνια μετά έπεσε το τείχος του Βερολίνου επανενώνοντας τη Γερμανία, Ανατολή και Δύση.
9 Νοεμβρίου γιορτάζουμε. Διότι 9 είχε πάει όταν με συνόδεψε στο Κόκκινο Δωμάτιο.
Κάπου υπάρχει κι ένα ποίημά μου επετειακό,
Κι αν έχετε «Τα Ιαπωνικά Λουλούδια Του Τσαγιού» αναγνωρίζετε ίσως ότι είναι ένα βιβλίο μου εμπνευσμένο στη σχέση μας αυτή την ισόβια όπως την έβλεπα τα πρώτα χρόνια που ζήσαμε μαζί.
Από τότε άλλαξαν πολλά και τίποτε. Οι ίδιοι είμαστε μα άλλοι. Οι αναμνήσεις πια δε με χαροποιούν μα συχνά με βαραίνουν μα αν κάτι μένει είναι η απέραντη αγάπη κι η εκτίμηση, ο θαυμασμός (ναι ακόμα) σε βαθμό λατρείας αλλά και η εγωιστική χαρά για τον τρόπο που μου φέρεται ως σήμερα- με μια λεπτότητα που τον χαρακτηρίζει, τη λεπτή ευγένεια που άλλοι μεταχειρίζονται μόνο στην αρχή.
Χρόνια μας Πολλά
κι ίδια κι απαράλλακτα!!
*Το γνωστό τραγούδι γράφτηκε για τη φίλη μας Ρενέ που δε ζει πια, μια κοπέλα εκπάγλου καλλονής που οι σχέσεις της με μουσικούς (αλλά όχι με τους αδελφούς Κατσιμίχα ή το Νίκο Ζιώγαλα που δούλευε τότε στο μαγαζί) άφησαν εποχή και μνήμες.
Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας ~ ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΣΤΟ ΛΟΥΚΙ https://www.youtube.com/watch?v=4HdmNPoxZUI



















