'Εγώ δε...' από την Πόρτα Της Ληνώς

 

Η Πόρτα Της Ληνώς


Εγώ δεν τον έχω γνωρίσει

        αν και στα μάτια σου τον έχω συναντήσει,

        να χάνεται στα κύματα θλιμμένο αγόρι

        με το κεφάλι κρεμασμένο από την πλώρη,

        να περιμένει τις Γιαλούδες κάθε μεσημέρι

  να τον αρπάξουν να τον πάρουν σ’ άλλα μέρη.

           Στα μάτια σου τον έχω συναντήσει

  σα να ‘ταν αδελφός ή εγγονός ή προγονός σου.

  Τον αγαπώ σαν κάτι σκοτωμένο

  που ήτανε γραφτό, πριν από μας, να πάει χαμένο·

       σαν τα οστά του πάππου στο εκκλησάκι,

         της μοναξιάς αθώο φαντασματάκι

         που όταν μας έρχεται από των αναμνήσεων τη χώρα

         λέω: αν δεν ήτανε αυτός δε θα ‘σουν εσύ τώρα.

__________

από την 'Πόρτα Της Ληνώς' μου

ΜΕ ΛΥΧΝΑΡΙ _ από την 'ΠΟΡΤΑ ΤΗΣ ΛΗΝΩΣ'

 


ΜΕ ΛΥΧΝΑΡΙ _ από την 'ΠΟΡΤΑ ΤΗΣ ΛΗΝΩΣ'



       ΜΕ ΛΥΧΝΑΡΙ

 

Χοντρή βροχή στο τζάμι

κι αέρας μακρινός

είπα «άνοιξε σουσάμι»

κι άνοιξε ο ουρανός.

 

Νοτιάς χτυπάει το σπίτι

παίρνει και το νησί

στου χείμαρρου την κοίτη

η ελπίδα μου η χρυσή.

 

Να ‘ρχόσουνα απόψε

θα ‘σουνα θησαυρός.

το τζίνι μου ‘πε «κόψε»

κι έπεσε κεραυνός.

 

«Άμα δεν το ρισκάρει

για σένα να βραχεί

έρχεται για να πάρει

τζάμπα θα πάει η ευχή.» 


από την Πόρτα Της Ληνώς μου