Συνέντευξη στο Omnia.tv -ηχητικό (Δίκτυο Χρηστών ki ο όρος 'τοξικομανής')


Συνέντευξη στην Sylvia Varnava 
για το omniatv
17/11/2017


Πρόγραμμα Αναπαραγωγής Ήχου


Σύλβια Βαρνάβα
Τις τελευταίες εβδομάδες με αφορμή δύο τραγικές δολοφονίες και τη σύλληψη των δραστών, γίναμε θεατές ενός νέου κυνηγιού μαγισσών.
Πρωτοσέλιδα εφημερίδων, βαρύγδουποι τίτλοι ειδήσεων στην τηλεόραση, δημοσιογράφοι και παρουσιαστές με στόμφο τόνιζαν και επαναλάμβαναν κατά το ρεπορτάζ τους, τον όρο «τοξικομανής» 58χρονος, «οροθετική – τοξικομανής» δολοφονός, στιγματίζοντας έτσι για άλλη μια φορά κοινωνικές ομάδες που παλεύουν καιρό, να βγουν από το περιθώριο, ν’ακουστεί η φωνή τους και διεκδικούν τα ανθρώπινα δικαιώματα που τους ανήκουν.
Οι αυθαίρετες γενικεύσεις και η δημιουργία αποδιοπομπαίων τράγων,  γίνεται πιο εύκολα εναντίον εκείνων των κοινωνικών ομάδων, που θεωρούνται αναλώσιμες και περιθωριοποιημένες, καθώς δεν έχουν εκπροσώπηση, δεν έχουν φωνή, ή έστω δεν τους δίνεται εύκολα βήμα για ν’ακουστεί η φωνή τους.
Όπως χαρακτηριστικά λέει στη συνέντευξη που μας έδωσε η κ. Δάφνη Χρονοπούλου, μέλος του Δικτύου Ομότιμων Χρηστών και Ψυχοδραστικών Ουσιών«ο όρος τοξικομανής στα ΜΜΕ χρησιμοποιήθηκε για να αντικαταστήσει το «δολοφόνος», ακούγαμε την έκφραση «τοξικομανής 58χρονος» και ο καθένας καταλάβαινε ότι αναφέρονται στον δολοφόνο».
Στην δεύτερη βέβαια περίπτωση της σύλληψης της 26χρονης, τοποθετήθηκε από τους δημοσιογράφους δίπλα στο «τοξικομανής» και το «οροθετική» ως βασικό χαρακτηριστικό της.
Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς, ρητορικά σαφώς, αν αύριο συμβεί κάποιο αντίστοιχο περιστατικό και συλληφθεί ένας δράστης που θα τυγχάνει να είναι διαβητικός για παράδειγμα, αν θα αποκαλείται από τους δημοσιογράφους «διαβητικός δολοφόνος».
Η όποια ασθένεια πρέπει να χει κερδίσει την κοινωνική αποδοχή, αλλιώς είναι στίγμα.
Το βλέπουμε, το ζούμε καθημερινά, αποτελεί κομμάτι της καθημερινότητας μας, είναι βαθειά ριζωμένα στερεότυπα που εμφανίζονται αυθόρμητα μετά από τόση προπαγάνδα ακόμη και στον τρόπο που εκφραζόμαστε, «ψυχασθενής» δολοφονός, «πρεζάκι είναι καλά να πάθει».
Άγνωστη λέξη για τους περισσότερους ο όρος «διπλή διάγνωση», άνθρωποι με ψυχιατρικό νόσημα που είναι και χρήστες, θεωρούνται ακόμη και από γιατρούς απλώς εξαρτημένοι τοξικομανείς που πρέπει να «καθαρίσουν», χωρίς καμία προσπάθεια για περαιτέρω εξέταση ή επιστημονική προσέγγιση.
Κοινωνικές ομάδες που στιγματίζονται καθημερινά και στη συνέχεια αναρωτιόμαστε γιατί δεν είναι εύκολο σ’έναν χρήστη, πρώην ή νυν να μιλήσει για τη χρήση, σ’εναν οροθετικό να μιλήσει για την οροθετικότητα, σε ένα ασθενή να μιλήσει για την ψυχιατρική του ασθένεια και να νιώσουν ισότιμα μέλη της κοινωνίας.
Τα δύο αυτά γεγονότα των τελευταίων ημερών, που προβλήθηκαν με τόσο μεσαιωνικές περιγραφές, έβγαλαν στην επιφάνεια για άλλη μια φορά τον ενδόμυχο ρατσισμό μιας κοινωνίας που είναι έτοιμη ακολουθώντας στερεότυπα δεκαετιών, να ρίξει στην πυρά ολόκληρες κοινωνικές ομάδες, είτε επειδή την τρομάζουν χωρίς να ξέρουν το λόγο, είτε γιατί δεν μπορεί να τις κατανοήσει, είτε γιατί της χαλούν την ήρεμη «κανονικότητά» της.
Το Δίκτυο Ομότιμων Χρηστών και Ψυχοδραστικών Ουσιών αποτελεί τη σάρκα της προσπάθειας των χρηστών να αποκτήσουν φωνή, να μιλούν οι ίδιοι για τον εαυτό τους και να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους.
Να σημειωθεί ότι απέναντι σε αυτή την καταιγίδα στερεοτύπων και τον στιγματισμό ολόκληρης της κοινωνικής ομάδας των χρηστών από τα ΜΜΕ, διατηρήθηκε σιωπή από συλλόγους και προγράμματα απεξάρτησης, ακούστηκαν κάποιες φωνές μόνο αφού το Δίκτυο Ομότιμων Χρηστών, δημοσίευσε πριν λίγες μέρες, ένα Δελτίο Τύπου αντιδρώντας ακριβώς σε αυτή τη μεθοδευμένη στοχοποίησή τους.
Παράλληλα εμείς επικοινωνήσαμε με την κ. Δάφνη Χρονοπούλου, για να μας πει περισσότερα σχετικά με το πώς αντιμετωπίζουν οι ίδιοι όλο αυτό το κυνήγι μαγισσών, ποιες είναι οι θέσεις τους αλλά και οι λύσεις που προτείνουν.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί ανάμεσα σε πολλά ενδιαφέροντα τα οποία αξίζει να ακούσουμε με προσοχή, τόνισε την άγνοια που έχει ο περισσότερος κόσμος για το θέμα της χρήσης, την παρωχημένη νομοθεσία του ελληνικού κράτους που συμβάλλει στον στιγματισμό, αλλά και την επιθετικότητα ή έστω την συγκαταβατικότητα που αντιμετωπίζουν καθημερινά, δυστυχώς ακόμη κι από ομαδές ανθρώπων που υποτίθεται είναι κινηματικοί και σκέφτονται διαφορετικά, αλλά δεν διστάζουν, να ασκήσουν εναντίον τους σωματική ή λεκτική βία, να επιδιώκουν τον αφανισμό τους, για να «καθαρίσουν» πλατείες και περιοχές, ή στην καλύτερη περίπτωση να αδιαφορούν, αντί να παλέψουν μαζί τους για τις λύσεις που υπάρχουν, ώστε να ζήσουν δίπλα τους ως ισότιμοι άνθρώποι.
(Σύλβια Βαρνάβα. https://omniatv.com/853438897)
Η σελίδα του Δικτύου στο Facebook

Ένα τρίωρο με αναμνήσεις Ηρωίνης και Φιλίας (και Εξαρχείων και επετείων)


Μια Τρίωρη έκτακτη εκπομπή
 με αναμνήσεις Ηρωίνης και άλλα πολλά
9 Δεκεμβρίου 2016

Παύλος Σιδηρόπουλος, Σπυριδούλα,
Αναμνήσεις Ηρωίνης, ιστορίες φιλίας,
Δίκτυο Ομοτίμων Χρηστών, ΟΚΑΝΑ, 
Μεθαδόνη Βουπρενορφίνη,
Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, Ψυχολογιοποίηση, Εξάρχεια.
John Lennon, 
Κύρος στη Βαβυλώνα, Μεσοποταμία, Ανθρώπινα Διακαιώματα.



https://www.mixcloud.com/DaphneKastell/μια-τρίωρη-έκτακτη-εκπομπή-με-τη-δάφνη-χρονοπούλου/

'2 'Ωρες με τη Δάφνη Χρονοπούλου' : Οι 'τοξικομανείς' δολοφόνοι



Κατά κανόνα δεν ανεβάζω στο σύννεφο αν δεν περάσουν μήνες.
Επειδή μ' αρέσει να είναι ζωντανή η εκπομπή όχι μόνο 'της ώρας' για εμένα αλλά και για το κοινό: Αν τη χάσατε χάθηκε. Το live είναι Τέχνη θνησιγενής― και, ok, μπορεί Τέχνη να μην είναι το εκπομπίζειν αλλά θνησιγενές είναι όσο κι ένα ραντεβού, μια κουβέντα που την παίρνει ο αέρας και επιβιώνει λειψά και στρεβλωμένα, στις αναμνήσεις μας.

Γι' αυτή τη συγκεκριμένη όμως
[της 16ης Νοεμ. '17 ]
κάνω εξαίρεση και την ανεβάζω στο Σύννεφο από τώρα αφού οι 'τοξικομανείς' εγκληματίες παραμένουν στην επικαιρότητα. Οπότε εμείς που κρατάμε αντίβαρο δε θα μείνουμε στη σιωπή.
Συζητώ εκτενώς το ζήτημα του στίγματος, της χρήσης του όρου 'τοξικομανής' από τα ΜΜΕ και διαβάζω το Δελτίο Τύπου τού Δικτύου Ομοτίμων Χρηστών.
Από το 30' λεπτό
[μετά τα επετειακά λόγω Πολυτεχνείου με ηχητικά το 'Γύψο' του Γ. Παπαδόπουλου, το 'Εδώ Πολυτεχνείο', την Αναγγελία Στρατιωτικού Νόμου].



    

____________________________
   Αρχείο εκπομπών στο Σύννεφο: mixcloud

Η εκπομπή ζωντανά 
κάθε Παρασκευή 10μμ στο www.clipartradio.gr
Πληροφορίες και σύνδεσμοι για πρόσβαση και συμμετοχή στο chat::
 στο Fb:
 @DaphneOnRadio https://www.facebook.com/DaphneOnRadio/


Αυτολογοκρισία

αφιερωμένο 



Αν δηλώσω Κτήνος, ελάτε να με κλείσετε σε Ζωολογικό Κήπο.
Αν δηλώσω Κροίσος γίνομαι Σώρρας και γελάνε μαζί μου.
Αν δηλώσω Χρυσαυγίτης η γειτονιά θα με πει «καλό παιδί μωρέ».

Όμως, αν γράψω μια Προκήρυξη 
υπογράφοντας ως Αναρχική

θα συλληφθώ ως τρομοκράτισσα.

Κι έτσι καλλιεργείται το έδαφος
για την Αυτολογοκρισία
__________________________________

Στο ΚΥΜΑ /2 συμμετοχή μου «Επικήδειο Βιο-Αυτο-Βιογράφημα» for a a walk on the wild side



Καθώς ετοιμάζω τη νέα μου συμμετοχή στο ποιητικό περιοδικό κύμα, που με μεράκι και οίστρο εκδίδουν ο ποιητής Γιώργος Δάγλας και ο εικαστικός Άκανθος, μου επιτρέπεται πλέον να δημοσιεύσω εδώ (στο blog των εκδοθέντων μου) το ποίημα (Επικήδειο Βιο-Αυτο-Βιογράφημα) με το οποίο συμμετείχα στο προηγούμενο τεύχος και, ως είθισται, περίμενα να περάσει λίγος χρόνος από την έκδοση πριν αναρτήσω διαδικτυακά.

Το ποίημα για τη Holly Woodloan την αγαπημένη σταρ, ίνδαλμά μας, που τόσο επηρέασε την εφηβεία μου και μάς ένωσε με τον παιδικό φίλο που μαζί εξελισσόμασταν στα πρώτα νιάτα, συνοδεύω, 
μετά το ποίημά μου, με το τραγούδι του Lou Reed το οποίο η Holly ενέπνευσε  (τη βιογραφεί κι εκείνος),
+ σύνδεσμο προς ταινίες της 
+ άλλα πολλά για εκείνην και από τον θρυλικό underground γόη (που αναφέρω κι εγώ στο ποίημα και ο Lou Reed στο τραγούδι) το Joe Dallessandro, που σπιρούνιζε τότε τον ερωτισμό μας σημαδεύοντας τα γούστα μας και που, από το δωμάτιο 403, μάς ανακοίνωσε το θάνατό της πέρσι το Δεκέμβριο.
+ Παρουσίαση του πριοδικού από τον Φώντα Τρούσσα στο blog Δισκορυχείο 
+ σύνδεσμο κοινωνικών δικτύων και παραγγελιών  του περιοδικού κύμα(κυκλοφορεί μόνο σε έντυπη έκδοση κι ανθολογούνται στις σελίδες τους μόνο άξια και φρέσκα έργα).


_____________________________


Holly Woodloan
26 Οκτωβρίου1946 – 6 Δεκεμβρίου 2015

Holly came from Miami, F-L-A
Hitchhiked her way across the USA
Plucked her eyebrows on the way
Shaved her legs and then he was a she
She says, "Hey, babe, take a walk on the wild side...."
Lou Reed:Take  A Walk On The Wild Side

H Xόλλυ
που «ήρθε απ' το Μαϊάμι
με auto-stop, διασχίζοντας τις ΗΠΑ
έβγαλε φρύδια, ξύρισε πόδια 
έκανε η το ο»

η Χόλλυ 
που είπε του Lou Reed
"Hey baby, 
για άντε μια βόλτα απ' την άγρια πλευρά"

η Χόλλυ
που δεν ήθελε τον έρωτα
αλλά σκανδάλισε τους στερημένους

η Holly Woodloan
που εψεύδετο πως κληρονόμησε νεκροταφεία,
η Χόλλυ
που αγάπησε τη σταροσύνη της των σκουπιδιών
κι έλεγε «νιώθω σταρ»
―και τι ήσουν πριν να γίνεις σταρ;
―αλήτης

η Χόλλυ
γιoς στρατιώτη και Πορτορικάνας,
η Χόλλυ
που γεννήθηκε Χαρόλδος
και εκδηλώθηκε στα 15 της
όσο εγώ ήμουν όταν την ανακαλύψαμε
με φίλο παιδικό
στα θερινά τα σινεμά καυτής Αθήνας

η Χόλλυ 
Trash κι ακόμα πιο πολύ
με το ποτό κρυμμένο στο συρτάρι με τις πούδρες,
και το τσιγάρο ανδρικά και λαϊκά
μέχρι την άκρη, μέχρι που να καίει τα δάχτυλα,

η Χόλλυ
που ο μέγας Κιούκορ δεν κατάφερε
να της δοθεί το Όσκαρ,

η Χόλλυ
εμπνευσμένη απ' την άλλη, του Καπότε,
με Givenchy  για Πρωινό στο Tiffany's
η Χόλλυ
κατά Cukor πιο καλή απ' την άκαμπτη Χέπμπορν 

η Χόλλυ
ακτίνα φως 
βγαλμένη απ' το εργοτάξιο του  Άντυ Γουόρχωλ

η Χόλλυ
που ενέπνευσε τα πρώτα νιάτα μας
Σκουπίδι λαμπερό
και πρότυπο άλλου κόσμου
αντίστασης στα πρότυπα

η Χόλλυ
κατά Μόρισσέυ με Νταλλεσάντρο,
ναι Νταλλεσάντρο sexy τόσο
που έκοβε ανάσα
και με σύριγγα στο μπράτσο μάς σημάδεψε

η Χόλλυ
που ορθάνοιξε τις Πύλες
εφηβικής μας φαντασίας,
μάς τέντωσε μάς τράβηξε 
για να 'χουμε
ευλυγισία στο όνειρο

η Χόλλυ
Σκιάχτρο Σ' Ένα Κήπο Αγγουριών
Τέρας
επιμονής
άσκηση αποτυχίας

η Χόλλυ
με μικροκλοπές στο Πόρτο Ρίκο
και φάρσα Νεοϋορκέζικη

η Χόλλυ
που όταν καταδικάστηκε
σε φυλακή των γυναικών
βρέθηκε στων ανδρών μετά

η Χόλλυ
έγινε ο 
στη φυλακή ο, πάλι ο
όμως στο σινεμά η,
η και στη φιλία 

η Χόλλυ
ηρωίδα μαγική των Σκουπιδιών

η Χόλλυ
που θυμόταν την περιτομή της
―της το ομόρφυνε―
και πίστευε καλά που γίνονται 'διακρίσεις'
αλλιώς ίσως την έστελναν στο Βιετνάμ,
και πώς να λύσεις θέμα σαν το Βιετνάμ
όταν, παραδεχόταν, «μαθηματικός δεν είμαι»

η Χόλλυ 
'Trash' μέσα στη αφθονία 
της Υπερδύναμης υπερπαραγωγών
με τα φτερά και πούπουλα
και σκόνες κάθε είδους
― brown sugar και χρυσόσκονη 


η Χόλλυ
που ούτε «να ζει κανείς ή να μη ζει»
δε διάβασε
αλλά
άνοιξε Πύλες στην οθόνη για να βγούμε εμείς
από το μικροαστισμό φτωχής πρωτεύουσας
παιδιά ελεύθερα
να στοχαστούμε, να δοκιμαστούμε
να δοκιμάσουμε απ' όλα ό,τι μάς δόθηκε,
να διδαχθούμε, να τολμήσουμε
κι η Τέχνη να ανοιχτεί σε μάς.

Η Χόλλυ.

Η Holly Woodloan
του δωματίου 403
οίκου 'για βοήθεια', 
η Χόλλυ πέθαινε
καθώς ο Νταλλεσάντρο 
Joe των εφηβικών μας ονειρώξεων
της έσφιγγε το χέρι
και της έλεγε πόσο εμείς οι άγνωστοι την αγαπάμε
ώσπου, 
ώρα κατάλληλη
αριστοκρατική, όχι χαράματα,
ώρα που λέμε καλημέρες οι ξενύχτηδες
ώρα 3:06 μ.μ. του Λος Άντζελες
η Holly Woodloan
έφυγε δίχως άλλες καλημέρες. 
_______________________________________________________________________



Lou Reed - Walk On The Wild Side  https://youtu.be/RsVLIiI8Vfo

 Lyrics
Holly came from Miami F.L.A.
 Hitch-hiked her way across the U.S.A.
 Plucked her eyebrows on the way
 Shaved her legs and then he was a she
 She said, hey babe, take a walk on the wild side,
 Said, hey honey, take a walk on the wild side.

 Candy came from out on the island,
 In the backroom she was everybody's darling,
 But she never lost her head
 Even when she was giving head
 She said, hey baby, take a walk on the wild side
 She said, hey babe, take a walk on the wild side
 And the coloured girls go,

Doo doo doo doo doo doo doo doo doo
doo doo doo doo doo doo doo doo doo
 doo doo doo doo doo doo doo doo doo
doo doo doo doo doo doo doo doo doo
doo doo doo doo doo doo doo doo doo
doo doo doo doo doo doo doo doo doo
doo doo doo doo doo doo doo doo doo
doo

Little Joe never once gave it away
 Everybody had to pay and pay
 A hustle here and a hustle there
 New York City is the place where they said:
 Hey babe, take a walk on the wild side
 I said hey Joe, take a walk on the wild side

 Sugar Plum Fairy came and hit the streets
 Lookin' for soul food and a place to eat
 Went to the Apollo
 You should have seen him go go go
 They said, hey Sugar, take a walk on the wild side
 I said, hey honey, take a walk on the wild side

 Jackie is just speeding away
 Thought she was James Dean for a day
 Then I guess she had to crash
 Valium would have helped that dash
 She said, hey babe, take a walk on the wild side
 I said, hey honey, take a walk on the wild side
 And the coloured girls say

Doo doo doo doo doo doo doo doo doo
doo doo doo doo doo doo doo doo doo
 doo doo doo doo doo doo doo doo doo
doo doo doo doo doo doo doo doo doo
doo doo doo doo doo doo doo doo doo
doo doo doo doo doo doo doo doo doo
doo doo doo doo doo doo doo doo doo


ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ
Στο άλλο μου ιστολόγιο (το ισόγειο του πνευματικού μου κόσμου)
έχω εκτίθενται στον προθάλαμο:
―Ο Joe Dallesandro ανακοινώνει το θάνατό της στη σελίδα του στοFacebook.
―Φωτογραφία γυρίσματος του Trash αναρτημένη πριν λίγες ώρες στο Facebook από τον Joe Dallesandro.
―Πρόσφατη έγχρωμη φωτογραφία της.
―Φιλμογραφία (από Wikipedia).
και
―'To Trash' στο οποίο κατέπληξε με  το μικρό της ρόλο.

Kάπως άσχετο μα με έπιασε κρίση περιέργειας να μάθω πού πήγε το Oscar και  με τι  nominations που θα είχε ανταγωνισθεί το 1970 αν τα είχε καταφέρει ο Cukor. Αν ενδιαφέρεστε κι εσείς, ήταν η χρονιά του γλυκανάλατου "Love Story" για το οποίο πήρε Oscar η συμπαθής ατάλαντη Ali MacGraw. 
______________________________________________________

από: diskoryxeion 

ΚΥΜΑ δεύτερο τεύχος 

Και το δεύτερο τεύχος του περιοδικού κύμα, που σχεδιάζουν οι Γιώργος Δάγλας και Άκανθος, έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον. 
Ας πούμε ξανά, λοιπόν, πως το κύμα είναι ένα περιοδικό που στοχεύει στην ανάδειξη του ποιητικού λόγου (κυρίως), χωρίς αυτό να σημαίνει πως απουσιάζει και ο πεζός λόγος, οι συνεντεύξεις κ.λπ. Με ασπρόμαυρο τύπωμα και με απλό κασέ, το κύμα διαθέτει ύλη στην οποία μπορείς να σταθείς ξανά και ξανά, δίνοντάς σου αφορμές και για περαιτέρω ψάξιμο. Γιατί κι αυτό μετράει στα περιοδικά. Να σε οδηγούν σε παράλληλα ψαξίματα και διαβάσματα, να σου ανοίγουν κι άλλες πόρτες…
Να πούμε, για αρχή, πως είναι πολλοί οι έλληνες ποιητές που ανθολογούνται στο συγκεκριμένο τεύχος. Ανάμεσά τους και οι: Έστα Ράζου, Αχιλλέας Κατσαρός, Δάφνη Χρονοπούλου (μου άρεσε ιδιαιτέρως το «για την HollyWoodloan», ένα ποίημά της για τη μούσα του AndyWarhol), Δημήτρης Τροαδίτης, Σοφία Γιοβάνογλου, η σκληρή ποίηση του Βασίλη Βασιλειάδη κ.ά. Δεν είναι όμως μόνον οι Έλληνες, αλλά και οι ξένοι ποιητές που εμφανίζονται στο συγκεκριμένο τεύχος, όπως ο Stanley Kunitz (1905-2006), με το έξοχο «Το πορτρέτο» ή ο Jack Hirschman (καταγράφεται εν συντομία η σχέση του με την… τζαζ ποίηση). 
Στο νέο κύμα υπάρχουν ακόμη ένα σκοτεινό ποιητικό κείμενο του Γιώργου Δάγλα, μεταφράσεις του Φώτη Μότση (Peter Bichsel), μια συνέντευξη του Βασίλη Βασιλειάδη (τον αναφέραμε και πιο πριν) σχετική με τον εκδοτικό οίκο Provocateur, μια κουβέντα του Γιώργου Δάγλα με τον Κώστα Φέρρη και άλλα διάφορα. 
Μένω για λίγο στη συζήτηση με τον Φέρρη – και όχι μόνο επειδή λέει διάφορα για τη συνεργασία του με τους Aphrodites Child και τους Ακρίτας (έχει γράψει τα λόγια στο “666”και στο LP των Ακρίτας υπενθυμίζω), αλλά και γι’ άλλους λόγους. Μου άρεσε, ιδίως, η τοποθέτηση τού Κώστα Φέρρη η σχετική με τον… ποιητικό κινηματογράφο του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Λέει κάπου ο Φέρρης: «Ο Ταρκόφσκυ, φυσικά και είναι ποιητής(…). Για τον Αγγελόπουλο δεν μπορώ να πω το ίδιο. Πέρα από την πραγματική και αναμφισβήτητη αξία των έργων του, ο Θόδωρος είναι παγιδευμένος στη Μαρξιστική ρητορική, και δεν αφήνεται στο απρόβλεπτο, το τυχαίο και το λυρικό». Έχω πει κι εγώ τη γνώμη μου μερικές φορές, με διάφορες αφορμές, για το έργο του Αγγελόπουλου και συμφωνώ χοντρικά με τον Κώστα Φέρρη. Ο λεγόμενος «ποιητικός κινηματογράφος» τού Αγγελόπουλου είναι ανύπαρκτος, πνιγμένος συνήθως μέσα στους χονδροειδείς συμβολισμούς, αλλά ο μαρξιστικός κινηματογράφος του είναι εκπληκτικός. Κι εκεί, στο μαρξιστικό σινεμά του (Αναπαράσταση, Θίασος…), μπορεί να υπάρχει και ποίηση… 


ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

Εκδόσεις "Κύμα" Στοά Φειδίου 14 
Παραγγελίες: kyma.periodiko@gmail.com

Εικόνες
Πάνω: Το ποίημα στο 'κύμα'
Κάτω: Πορτραίτο της Holly από τον Andy Warhol. 

______________________________________________________